فردای ایران

کودکی را در ایران آینده در نظر بگیرید.

کودکی که بدون ترس از پوشش، باور، سخن گفتن یا اندیشیدن بزرگ شود.

کودکی که بتواند دانشمند، پزشک، آموزگار، هنرمند، سازنده یا کارآفرین شود، بی‌آنکه برای رسیدن به آرزوهایش ناچار به ترک زادگاه خود باشد.

میلیون‌ها کودک می‌توانند در ایرانی بزرگ شوند که آینده‌شان نه به خواست فرمانروایان، بلکه به کوشش، توانایی و گزینش خودشان بستگی داشته باشد.

این همان ایرانی است که ارزش ساختن دارد.

ایرانی آزاد، آباد، روادار و آشتی‌جو؛ ایرانی که به ریشه‌های چند هزار ساله‌ی خود می‌بالد، ولی نگاهش رو به فرداست.

چراغ ایران در همه‌ی این سال‌ها خاموش نشده است.

مردم آن را زنده نگه داشته‌اند.